De Vrijmoedige 70

nu een zacht kusje

vrijmoedige70 — Sun, 07 Nov 2010 19:09:04 +0000

zorgen voor mijn geliefden

moeten

voor elders, eerder, en later

en drukken mijn hoofd omlaag

hoe zacht het matras kan zijn

en het het dekbed streelt mijn blote buik

en mijn zacht kussen mijn liefste

wat een heerlijk evenwicht ineens

dus het kan echt,

mijn aandacht bevrijd, alles geaccepteerd

en het heerlijke gevoel te leven

voor jou mijn zachtste kusje

kijk even, heel even

vrijmoedige70 — Wed, 03 Feb 2010 20:14:43 +0000

er is een wereld van aankijken

waar alleen het moment bestaat

onverwacht, altijd in een flits

een lachje, een staartje, een vuurtje,

gelukkig zonder te weten

wat ik met mijn ogen beroerde

we keken dus we zijn

De graffiti vergadering

vrijmoedige70 — Tue, 19 Jan 2010 20:59:18 +0000

Met veel zinnen die niets verzetten

verven ze het beton groener dan het al was.

Ja, ja, die structuur en de balken !

Als je vrijmoedig wijst

op het geluid als je klopt of met je woorden schopt ,

hoor je de echo van verrotting

De kamer is ongezellig, leeg.

De bewoner wil er niet leven.

De klap van het raamkozijn doet pijn.

Pak ook maar een gasfles

en leef je lekker uit, vooral met de gele verf.

In stilte wacht ik wel

op de puinhoop

die niemand zich herinneren zal.

Een lichte reis

vrijmoedige70 — Mon, 18 Jan 2010 21:08:02 +0000

Lacht het leven dat we samen zien

aan ons de kracht van perspectief

zachte warmte vervangt het licht

nu zijn we echt

De reis, hij heeft me gezien, hij komt hierheen,

vooruit?

Ik wandel de zon in, probeer een andere taal

waar doel ontstaat uit andere gedachten, eindelijk

arm en vrijmoedig, worden mijn ideeen licht

Dan ontwaar ik de zwaartekracht, terug

in de donkere trechter van het moderne leven

slapen in een blauwe banaan, plastic eten

ik vergeet dat ik niet ver genoeg ga reiken

want het kan niet warmte te maken met licht

alleen een halve maan,

de halve maan brengt een mooie lach